- Oficjalna nazwa: Pałac Holyroodhouse (Pałac Holyrood)
- Charakter atrakcji: Pałac Królewski i oficjalna rezydencja monarchii
- Lokalizacja: Canongate, Royal Mile, Edynburg EH8 8DX, Szkocja
- Rok założenia: Założony pierwotnie jako opactwo w 1128 roku; przekształcony w pałac około 1501 roku
- Wymiary: Czworokątny pałac o boku około 230 stóp
- Styl architektoniczny: Klasycyzm renesansowy, renesans szkocki oraz neoklasycyzm; barok klasyczny z wpływami francuskich zamków
- Główni architekci: Sir William Bruce, Robert Reid, James Smith i król Jakub IV
Architektura Pałacu Holyroodhouse | Klasyczna elegancja spotyka się z królewską historią
Położony na końcu Royal Mile w Edynburgu Pałac Holyroodhouse to niesamowite połączenie średniowiecznych fortyfikacji, francuskiego renesansu i klasycznej symetrii z XVII wieku. Dowiedz się, jak oficjalna rezydencja królewska w Szkocji przekształciła się z opactwa augustianów w okazały pałac królewski.
Krótki przegląd architektury Pałacu Holyroodhouse

Style architektoniczne i wpływy w Pałacu Holyroodhouse
Architektura Pałacu Holyroodhouse ukazuje wyjątkową ewolucję szkockich stylów budownictwa królewskiego na przestrzeni pięciu stuleci. Budynek ten, pierwotnie wzniesiony obok średniowiecznej gotyckiej architektury Opactwa Holyrood, przekształcił się najpierw w ufortyfikowaną renesansową rezydencję, a następnie w elegancką klasycystyczną rezydencję.

Kiedy król Jakub IV około 1501 roku rozpoczął przekształcanie budynków opactwa w pałac królewski, wprowadził elementy wczesnego renesansu, zachowując jednocześnie średniowieczne elementy fortyfikacyjne, takie jak grube mury i narożne wieżyczki. Później, w 1528 roku, Jakub V dobudował imponującą Wieżę Północno-Zachodnią – kamienną budowlę obronną z blankami i wieżyczkami, na której wygląd wpłynęła tradycyjna szkocka architektura domów-wież.

Pałac uzyskał swój ostateczny wygląd architektoniczny w latach 1671–1678 dzięki pracy architekta Sir Williama Bruce’a. Na zlecenie Karola II Bruce wprowadził zasady europejskiego baroku klasycznego, oparte na symetrycznym czworoboku. Aby zrównoważyć XVI-wieczną wieżę północno-zachodnią, zbudował pasującą do niej wieżę południowo-zachodnią, tworząc w ten sposób harmonijną fasadę frontową, która nawiązuje do stylu francuskich zamków. Bruce wkomponował w projekt dziedzińca klasyczne kolumny doryckie, potężne pilastry, jednolite okna skrzydłowe oraz harmonijne linie dachów, nadając Szkocji wyrafinowany, klasyczny charakter, który odróżnia ten obiekt od średniowiecznych zamków, takich jak Zamek w Edynburgu.
Najciekawsze elementy wystroju i charakterystyczne cechy Pałacu Holyroodhouse

Dziedziniec Quadrangle
Idealnie proporcjonalny, trzypiętrowy klasyczny dziedziniec otoczony rzędami kolumn w stylu doryckim, jońskim i korynckim, zaprojektowany przez Sir Williama Bruce’a z myślą o harmonijnym porządku.




Kto zbudował Pałac Holyrood?
Do głównych twórców, którzy zaprojektowali i zbudowali Pałac Holyroodhouse, należą:
Sir William Bruce (ok. 1630–1710)
Główny architekt odpowiedzialny za współczesny układ pałacu. Po objęciu stanowiska głównego inżyniera ds. robót królewskich Bruce przekształcił ten teren w klasyczne, symetryczne arcydzieło barokowe, zachowując jednocześnie jego historyczną średniowieczną wieżę.
Król Jakub IV i król Jakub V
Władcy z okresu wczesnego renesansu, którzy zlecili budowę pierwszych budynków pałacowych oraz charakterystycznej Wieży Północno-Zachodniej (1528–1532).
Robert Reid
Królewski architekt w Szkocji, który na początku XIX wieku zajmował się renowacjami w stylu klasycystycznym oraz przebudowami konstrukcyjnymi.
James Smith
Mistrz murarski, który pomagał sir Williamowi Bruce’owi w wykonaniu skomplikowanych prac kamieniarskich i budowie dziedzińca w latach 70. XVII wieku.
Etapy budowy
- 1128: Założenie opactwa Holyrood
Król Dawid I założył opactwo augustianów, które później służyło jako królewskie kwatery dla gości i właśnie to opactwo stało się podstawą, na której powstał pałac. - 1501–1505: Przemiana w pałac renesansowy
Król Jakub IV przekształcił pomieszczenia klasztorne w pałac w stylu gotycko-renesansowym, budując bramę, kaplicę i pomieszczenia królewskie. - 1528–1532: Wieża północno-zachodnia
Król Jakub V zbudował mocno ufortyfikowaną Wieżę Północno-Zachodnią, która miała służyć jako bezpieczne apartamenty królewskie i która nadała charakter panoramie tego miejsca. - 1671–1678: Klasyczna przebudowa autorstwa sir Williama Bruce’a
Za panowania Karola II sir William Bruce zburzył starsze budynki i wzniósł klasycystyczny, trzypiętrowy pałac o planie czworokąta, powielając zachodnią wieżę, by uzyskać idealną równowagę zewnętrzną. - XIX wiek – obecnie: współczesne renowacje
W ramach prac renowacyjnych przeprowadzonych za panowania królowej Wiktorii i kolejnych monarchów odrestaurowano zabytkowe sztukaterie, przekształcono budynki gospodarcze w Galerię Królewską oraz zachowano zabytkową tkankę budowlaną.
Wygląd zewnętrzny Pałacu Holyroodhouse

Na zewnątrz pałacu widać uderzający kontrast między XVI-wieczną szkocką fortyfikacją a XVII-wiecznym porządkiem klasycznym. Fasada głównego wejścia jest otoczona dwoma identycznymi trzypiętrowymi wieżami zwieńczonymi stożkowymi dachami i narożnymi wieżyczkami. W centrum znajduje się klasyczny portyk z parami kolumn doryckich, które podtrzymują rzeźbiony herb. Wnętrze trzypiętrowego dziedzińca charakteryzuje się klasyczną konstrukcją arkadową, przechodzącą od porządku doryckiego na parterze do poziomów jońskiego i korynckiego na wyższych piętrach.
Wnętrze Pałacu Holyroodhouse

W środku pałac przechodzi od średniowiecznych komnat z niskimi sufitami w wieży północno-zachodniej do okazałych, wysokich pomieszczeń XVII-wiecznych apartamentów reprezentacyjnych. Do najważniejszych atrakcji należą: sypialnia króla z pozłacanymi sufitami, Wielka Galeria ozdobiona portretami królewskimi oraz eleganckie drewniane boazerie w sali tronowej. W historycznych komnatach Marii, królowej Szkocji zachowały się wąskie kamienne schody kręte, zabytkowe kominki oraz misternie ułożone drewniane belki stropowe.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące architektury Pałacu Holyroodhouse
Słynie z tego, że płynnie łączy XVI-wieczną architekturę szkockich domów-wież z XVII-wieczną klasyczną symetrią inspirowaną stylem francuskim.
Pałac ma głównie klasycystyczno-barokowy układ, z elementami stylu renesansowego, francuskiego stylu zamkowego oraz średniowiecznych szkockich fortyfikacji.
Ten klasycystyczny pałac, który dziś można oglądać, został zaprojektowany przez sir Williama Bruce’a w latach 70. XVII wieku na zlecenie króla Karola II.
Podczas gdy Zamek w Edynburgu to potężna forteca wojskowa zbudowana na szczycie wulkanicznej skały, Holyroodhouse to okazała, symetryczna rezydencja królewska zaprojektowana z myślą o komforcie, luksusie i królewskich uroczystościach.
Aby zrównoważyć XVI-wieczną wieżę północno-zachodnią, zbudowaną przez króla Jakuba V, Bruce w latach 70. XVII wieku, podczas przebudowy, wzniósł pasującą do niej wieżę południowo-zachodnią, tworząc w ten sposób idealnie wyważoną zachodnią fasadę.
Ten trzypiętrowy wewnętrzny dziedziniec charakteryzuje się wielopoziomowymi arkadami w klasycznych porządkach doryckim, jońskim i korynckim, silnie inspirowanymi francuską architekturą klasyczną i rzymską starożytnością.
Wieża Północno-Zachodnia, zbudowana w latach 1528–1532 dla króla Jakuba V, to najstarsza zachowana część rezydencji królewskiej.







